Nee, vissen denken – in zoverre ze al kunnen denken – dat de ruimte om hen heen leeg is. Ze zwemmen rond en zien andere vissen, rotsen, planten noem maar op, maar verder leegte. Ze hebben geen flauw idee wat water is!

En wij mensen? Weten wij wat lucht is? Wij denken – en we menen dat te kunnen – van wel. We weten allemaal dat er zuurstof ‘in de lucht’ hangt, dus zo leeg is het niet. En geurende stoffen, warmte en kou. Het krioelt in de lucht van de onzichtbare trillingen. Trillingen die we horen, zoals muziek, gekuch, een stem. En onvoorstelbaar veel trillingen – op een ander level - die we niet horen, zien of voelen. Complete verhalen, gesprekken, geluiden en beelden vliegen onzichtbaar door de lucht. Naar dat apparaatje in je broekzak, of naar dat toestel in je woonkamer. Trillinkjes die in een fractie van een seconde naar de andere kant van de wereld reizen. Die truc beheersen wij mensen. Dus ja, wat dat betreft denken we precies te weten wat lucht is en wat er in die lucht hangt.

Dan hebben we het echter over trillingen die we zelf met onze wetenschap en techniek beheersen. En fenomenen die wij mensen al hebben kunnen waarnemen en meten. Maar als wij mensen, met onze beperkte kennis, al beelden en geluiden en informatie kunnen overbrengen via onzichtbare trillingen in de lucht, wat is er dan nog meer? Wat was er wellicht altijd al? Wat zit er allemaal in de lucht verborgen waar wij nog geen flauw benul van hebben?

Hoe zit het bijvoorbeeld als iemand van verre naar je staart? Die radiogolf die dan door je heen dendert. Ik heb dat zelf een aantal keren enorm sterk ervaren. Je geniet van het bijzondere gevoel dat maar voortduurt. Totdat je jezelf echt niet meer kunt bedwingen en je hoofd die kant uitdraait. Snel zie je iemand zijn blik afwenden, of juist met een grote grijns op zijn gezicht terugkijken. Wat is dat?

En het gevoel dat je krijgt als iemand pal achter je staat, zonder je aan te raken of geluid te maken? De trilling als je bijna de elleboog van je onbekende buurman raakt. Nóg meer trilling als het een bekende is op wie je stiekem verliefd bent? Wat zijn dat voor trillingen? En wat is de ‘ijzige sfeer’ die je voelt hangen als je een kamer betreedt? Het gevoel dat die vrouw naast je in de lift intens verdrietig is, al zie je haar niet. Of dat je ‘telepathisch’ weet wie er belt, of wat iemand gaat zeggen of in zijn gedachte heeft? Sommige mensen hebben daar een feilloze antenne voor. Zoals anderen de aanwezigheid van je overleden oma zeggen te voelen en bijbehorende informatie doorkrijgen. Soms op niet meer dan lingo-niveau (een P? een M?), soms onvoorstelbaar accuraat.

Of zoals creatieve mensen spontaan – uit het ‘niets’ – ineens een ingeving kunnen krijgen...

 (wordt vervolgd)

- oktober 2010 -