| |
Verder dan die ene muur kon je niet gaan
IJzeren deur. Sta op! Doorwerken!
Je vermoeide lijf in beweging, je vingers knijpend in de schop
Dag na dag, uur na uur
De witte kalksteen verblindde je ogen, voor altijd beschadigd
Minuut na minuut
Hun kleding, hun voedsel, hun regels
Nooit zou het meer van jou zijn
Iedere seconde, iedere ademstoot
Hun macht, hun commando’s, hun minachting
27 lange jaren
Terwijl ik naar school fietste, op
een terrasje zat, verliefd werd,
de zee in rende, liedjes zong en
danste
Nummer 46664 was van hun
Maar jij, jij bleef ongrijpbaar, vrij
’s Nachts, op de harde grond van je cel
Voerden jouw dromen je weg van Robbeneiland
Begon je aan je lange wandeling, stap voor stap
Naar een toekomst voor allen, blank en zwart
Vrijheid was jij, een ziel zo ongelooflijk licht
Vol kracht, vol wijsheid, vol liefde
Diepe, diepe buiging voor u, Meneer Mandela
Annick Huijbrechts
Gepubliceerd in de
bundel: Vrijheid ligt niet op straat
t.g.v. Bevrijdingsfestival Den Haag
2011
|
